Sprookjes in het Zomerkamp is een speelse familievoorstelling waarin bekende sprookjesfiguren verrassend herkenbaar blijken in de wereld van nu.
Op zomerkamp doet iedereen er alles aan om de speurtocht, de Bonte Avond en het felbegeerde snoephuisje te winnen. Maar tussen tenten, kampregels en rivaliteit ontstaan verhalen die verdacht veel lijken op bekende sprookjes. Een meisje dat liever bij de zee zou horen, een buitenstaander die steeds de schuld krijgt en een kampleider die koste wat kost de controle probeert te bewaren.
Onder de vrolijke chaos schuilen herkenbare verlangens, onzekerheden en rollen die mensen telkens opnieuw lijken te spelen.
Sprookjes in het Zomerkamp laat zien dat sprookjes misschien nooit verdwenen zijn, maar nog altijd tussen ons leven.

Op de Bonteschool probeert iedereen ergens in uit te blinken. De sporters willen winnen, de populaire meiden bepalen de regels en anderen hopen vooral niet op te vallen.
In SuperHeld spiegelen kinderen zichzelf aan helden, idolen en bekende figuren uit verhalen en popcultuur. Zo dapper als Pippi Langkous, zo fantasierijk als Alice in Wonderland of zo zelfverzekerd als Wednesday Addams, eigenschappen die onmogelijk lijken, totdat langzaam zichtbaar wordt dat ze misschien al veel dichterbij zijn dan gedacht.
Wat begint als een zoektocht naar superkrachten groeit uit tot een voorstelling over zelfbeeld, verwachtingen en de bijzondere eigenschappen die vaak al in iemand aanwezig zijn, nog voordat die zelf zichtbaar worden.

Op school lijkt iedereen precies te weten waar hij hoort. Op het schoolplein ontstaan groepjes, vaste patronen en ongeschreven regels over wie erbij hoort, en wie niet.
Wanneer een nieuwe leerling de bestaande verhoudingen verstoort, worden verschillen steeds zichtbaarder. Voor de eindafsluiting moet iedereen samenwerken, maar juist dan lopen spanningen, vooroordelen en onderlinge botsingen steeds verder op.
KLEUR! onderzoekt hoe snel mensen zichzelf én anderen vastzetten in hokjes, en hoeveel ruimte er ontstaat wanneer iemand buiten die lijnen durft te bewegen.

In BitterZoet bewegen fantasie en werkelijkheid voortdurend door elkaar heen.
De voorstelling volgt een meisje dat opgroeit in een instabiele thuissituatie en steeds vaker vlucht in haar eigen verbeeldingswereld. Daar komen knuffels tot leven, praten bloemen met elkaar en veranderen dromen moeiteloos in kleurrijke fantasieën vol zeemeerminnen, supersterren en denkbeeldige vriendschappen.
Centraal staat Knuffel, haar trouwste fantasievriend, die haar helpt overeind te blijven in een wereld waarin ze zich steeds minder gezien voelt.
Onder de fantasierijke buitenlaag ontvouwt zich langzaam een confronterend verhaal over eenzaamheid, emotionele verwaarlozing en patronen die van generatie op generatie kunnen worden doorgegeven.
BitterZoet balanceert tussen absurdisme, kwetsbaarheid en troost, en laat zien hoe verbeelding tegelijkertijd bescherming én overleving kan zijn.

In een wereld vol toetsen, deadlines, bijles, telefoons en haast probeert iedereen voortdurend mee te komen. Kinderen moeten presteren, ouders zijn druk en zelfs vrije tijd lijkt volledig volgepland.
Wanneer een groep kinderen op school kennismaakt met het gedachtegoed van de hippiecultuur uit de jaren zestig, ontstaat langzaam een botsing tussen twee werelden: die van presteren en die van vrijheid.
Hippietijd houdt een confronterende spiegel voor aan een maatschappij waarin succes belangrijker lijkt te worden dan rust, aandacht en echt contact.
Tijd staat centraal in de voorstelling: tijd om te groeien, tijd om stil te staan en tijd om werkelijk aanwezig te zijn. Want wat doe je eigenlijk met de tijd die je gegeven is?

Een tienermeisje droomt ervan om mee te doen aan een grote zangwedstrijd. Terwijl zij verlangt naar een toekomst in de muziek, proberen haar ouders haar juist met beide benen op de grond te houden. Dromen zijn mooi, maar volgens hen niet iets waarop je een leven kunt bouwen.
In Dromenvanger ontstaat langzaam een strijd tussen dromen en nachtmerries, tussen hoop en angst, tussen durven springen en veilig blijven staan. In haar hoofd botsen verlangens, twijfels en verwachtingen voortdurend met elkaar.
Een onverwachte ontmoeting met de excentrieke dorpsvrouw Tita zet haar wereld langzaam op scherp en laat zien dat volwassen worden misschien niet betekent dat je je dromen moet opgeven.
Dromenvanger is een voorstelling over opgroeien, loskomen van verwachtingen en de moed die het soms vraagt om je eigen dromen serieus te nemen.
